Een nachtje slapen

1000 nachten — Sophia Drenth

23 mei 2019

1000 nachten is alweer het vijfde boek in de Bloedwetten-reeks en de derde bronvertelling. Dit keer ligt de nadruk op Madame LaSoeur en wordt haar origin story uit de doeken gedaan (wat in haar geval vrij letterlijk te nemen is). Lukt het om de oorsprong van een personage voor de vierde keer (drie bronvertellingen en de hoofdserie) interessant te maken? En hoe verhoudt dit deel zich tot de serie die bij mij tot nu toe steeds hoge ogen gooide?

Een antwoord dat 1000 nachten geeft op deze twee vragen is de setting. Die is heel anders dan de historische Nederlandse setting die in de meeste delen het decor vormde. In plaats daarvan volgen we een Frans-aandoende dame naar een op het Midden-Oosten geïnspireerde locatie. Dit geeft dit deel van de serie een heel eigen gevoel. Gelukkig blijft de wereldbouw verder wel consistent met de serie, maar zien we hoe in een andere cultuur de vampiers uit de serie toch net op een andere manier in de wereld passen.

Denk bij de setting meer aan de sprookjes van 1001 nacht dan aan het Midden Oosten van vandaag. Het heeft veel meer een romantische uitstraling, maar dan met de duistere kant van Bloedwetten. Voor hoofdpersoon Catharina is de wereld een cultuurshock, maar belangrijk onderdeel van haar ontwikkeling is dat ze die overwint en respect weet op te brengen voor de goede dingen, terwijl ze zich tegen andere dingen blijft verzetten.

Boven alles onderzoekt 1000 nachten de duistere kanten van de liefde. Een centrale vraag is in hoeverre je jezelf moet wegcijferen ten koste van je geliefde. De liefde voor haar broer en anderen geeft Catharina veel kracht, maar kost haar ook veel. Aan de andere kant staat ook seksueel geweld centraal. Daarbij wordt niet veel aan de verbeelding overgelaten, dus wees gewaarschuwd.

Op Facebook was de ontwikkeling van 1000 nachten goed te volgen. Het idee begon als een novelle die steeds groter werd. Ik heb het boek ook meer ervaren als een lange novelle dan een wat kleinere roman. Het tempo ligt hoger dan in de hoofdserie van Bloedwetten boeken. Er is vooral ruimte om het personage Catharina te leren kennen en te ontdekken wat zij meemaakt in de voor haar nieuwe wereld. Doordat de achtergrond al bekend wordt verondersteld, hoeft daar geen onnodige aandacht aan te worden besteed. Toch denk ik dat het boek prima op zichzelf te lezen is. Misschien dat je wat details van de vampiers uit Bloedwetten mist, maar het verhaal werkt prima zonder die kennis.

Qua stijl past dit boek prima tussen de andere delen. Waar Roan Storm zich in de hoofdserie druk maakt over de maatschappij, is dit boek er een waarin de innerlijke strijd van de hoofdpersoon alle aandacht krijgt. Door dat in de eerste persoon te doen, zit je ook een stuk dichter op de huid van Catharina en dat werkt voor dit boek.

1000 nachten is een prequel en dat betekent dat lezers van de serie al weten hoe het met haar verder gaat. Het verhaal weet hier echter slim mee te spelen en dwingt je om je verwachtingen steeds bij te stellen. Dat gebeurt op een goede manier, waarbij niks zomaar uit de lucht komt vallen. Ga er dus niet vanuit dat je weet hoe dit verhaal loopt, alleen maar omdat je andere delen gelezen hebt.

Bloedwetten heeft er wat mij betreft een sterk nieuw deel bij. Het is nodig om na vier eerdere boeken te vernieuwen en dat lukt in deze bronvertelling. Met een nieuwe setting en een goed uitgewerkt thema heeft 1000 nachten een eigen geluid. Tegelijk blijft het goed overeind als deel van het grotere geheel qua stijl en qua verhaallijn. Houd er rekening mee dat Sophia Drenth nare dingen niet schuwt. Dan heb je met 1000 nachten een goede toevoeging aan het Bloedwetten-universum.



Bestel op bol.com