Twitter

04-07-2019

Ik ben zelf niet heel actief als twitteraar, maar ik volg een flinke lijst mensen en het is een van mijn favoriete plekken om rond te hangen op het internet. Als je eenmaal wat mensen volgt, ontstaan er clusters rondom bepaalde thema’s die je interessant vindt. Een van de meest actieve groepen in mijn tijdlijn is die van Engelstalige genreschrijvers. Schrijvers van wie ik zelfs geen boek gelezen heb, maar die interessant genoeg zijn om te volgen als Chuck Wendig (@ChuckWendig), Sam Sykes (@samsykesswears) en Delilah S. Dawson ((@DelilahSDawson)). Ze delen niet alleen berichtjes over hun werk, maar delen ook dingen die zij geleerd hebben en gaan onderling met elkaar in gesprek. Wat leidt tot hilarische taferelen als Myke Cole (@MykeCole) weer eens getrolld wordt door Sam Sykes. Het zorgt voor een hoop online leesvoer en het is niet alleen reclame. Natuurlijk wordt er af en toe geroepen dat er boeken gekocht moeten worden, maar de hoeveelheid reclame is goed te pruimen.

Dat lijkt totaal anders te zijn bij de Nederlandstalige genreschrijvers. Ik probeer op @vonkfantasy de interessante dingen die ik tegenkom te delen. Helaas druppelt er maar mondjesmaat iets binnen en dan met name van andere bloggers. Slechts een enkele schrijver deelt regelmatig iets. Laat staan dat er gesprekken op gang komen. Zonde, want Twitter is hier als platform bij uitstek voor geschikt.

Op Facebook en Instagram komt er wel een heleboel langs. Laatst was iemand zelfs op Facebook op zoek naar Twittergebruikers en werd het blauwe vogeltje doodverklaard. Dat terwijl er nog actief gekwetterd wordt als je buiten de landsgrenzen kijkt. Het nadeel van Facebook en Instagram is dat er veel nadruk ligt op de oorspronkelijke post. Bij Instagram is er een lijst afbeelding, met daaronder beperkt te openen tekstberichten waar je zeker niet fatsoenlijk een gesprek kan voeren. Ook onder een Facebook post probeert Mark Zuckerberg zo veel mogelijk reacties te verbergen. Terwijl in Twitter alle bijdragen gelijkwaardig zijn, zowel het oorspronkelijke bericht als de reacties.

Andere voordelen van Twitter boven Facebook zijn het feit dat de hele applicatie een stuk rustiger is. Facebook is een platform dat alles mogelijk wil maken, terwijl Twitter echt om het delen van korte berichten gaat. Deze focus is ook wat Instagram aantrekkelijk maakt, maar die heeft in het geval van schrijvers weer het nadeel dat het zo om afbeelding draait. Daarnaast kun je Twitter berichten heel makkelijk ook buiten Twitter delen, zoals de Tweet die hierboven in dit artikel zit. Dat is ook de reden dat bijvoorbeeld nieuwswebsites soms Tweets opnemen in hun berichtgeving. Het bereik van een Tweet kan dus makkelijker ook tot buiten Twitter zelf reiken.

De grote vraag is denk ik het bereik van Twitter. Ik deel mijn posts op Facebook en dat levert best wat bezoekers op. Als ik op Twitter deel is dat een stuk minder. Dat zou een reden kunnen zijn voor schrijvers om geen tijd te besteden aan Twitter. Het gaat me hier echter niet zozeer om het bereik, als om de conversaties die tot stand komen. Die kunnen voor de schrijvers zelf waardevol zijn en voor lezers en fans zijn ze erg interessant. Daarnaast wordt er volgens mij buiten de genregemeenschap wel veel getwitterd in het Nederlands, dus wellicht is het een kans om nieuwe mensen te bereiken.

Volgens mij biedt Twitter volop kansen voor Nederlandstalige genreschrijvers. Ik hoop dat ze het oppakken en op een goede manier gaan gebruiken. Volgens mij zou de hele genregemeenschap daar veel aan kunnen hebben.