In de zone

Quarantaine — Erik Betten

6 september 2019

Quarantaine is de eerste roman van Erik Betten. Het verhaal baseert zich op de actualiteit rondom de gaswinning in Groningen. In plaats van de aardbevingen, die al erg genoeg zijn, komt er een bacterie vrij die mensen in zombies (ook al worden ze niet zo genoemd) verandert. In het midden van alle narigheid vinden we Homme Olivier, lid van de Tweede Kamer en afkomstig uit het noorden van Nederland.

Zombies zijn op een heleboel manieren in te zetten in een verhaal. In Quarantaine nemen ze de plek in van een grote natuurramp. Daardoor krijgt de hele gasproblematiek in Noord-Nederland een ander karakter. Dat geeft de lezer de kans om zich onder te dompelen in een verhaal dat veel meer spanning en actie heeft dan een verhaal over gaswinning zelf zou kunnen hebben. Toch verlies je de achterliggende werkelijkheid niet helemaal uit het oog. Zo krijgt het boek het voor elkaar om twee dingen tegelijk te tackelen.

De herkenbare setting en de rol van de politiek op de achtergrond vond ik erg sterk. Ik geniet ervan als een genreboek duidelijk alleen door iemand uit deze regio geschreven had kunnen worden. In dit geval is die regiobinding misschien wel op zijn sterkst, want het gaat voor een groot deel niet eens over heel de Benelux of Nederland, maar slechts een deel van het land. Dat betekent niet dat het grotere plaatje uit het verhaal is weggelaten. De Nederlandse en Europese politiek brommen op de achtergrond door en dan is daar de derde belangrijke pijler van dit boek: de journalistiek.

Media

Erik Betten is naast schrijver van fictie ook journalist. Daar maakt hij handig gebruik van door de media in de persoon van Karin Werkman een belangrijke rol te geven. Over de rol van journalistiek in het Trump-tijdperk is natuurlijk veel gezegd. In dit boek is de invloed van de media op de politiek niet mals. De werkelijkheid en het verhaal dat “gespind” wordt lijken elkaar soms maar zijdelings te raken. Zeker als er strubbelingen plaatsvinden in Den Haag blijkt maar weer hoeveel de politiek bezig is met hoe ze gezien worden. Het gaat hier misschien wat verder dan in de werkelijkheid, maar de invalshoek waar mee gespeeld wordt in het boek sprak me erg aan.

Dat geeft me gelijk een kans om iets te zeggen dat ook dit boek (net als Echo van dezelfde uitgever) gespind wordt als thriller. Dat leverde het de Schaduwprijs op, maar het zou mij een plezier doen als de grote Nederlandse horrorromans eens uit de kast komen als zodanig. Er zou vertrouwen in het verhaal an sich moeten zijn, zodat er niet een andere sticker op geplakt hoeft te worden. Daarvoor is het wat mij betreft zeker sterk genoeg. En zou het met een ander woordje op de omslag die prijs niet gewonnen hebben? Dat lijkt me niet.

Fries

Er waren twee dingen waar ik iets minder enthousiast over was. Het eerste is het einde. De spanningsopbouw zit goed in elkaar, maar op gegeven moment weet je wel dat het een bepaalde kant op gaat. Het blijft natuurlijk horror, dus je verwacht geen “ze leefden nog lang en gelukkig”. Ik kan er niet te veel over zeggen, maar de manier waarop dat uitgewerkt werd, voelde voor mij nogal als een anticlimax. Het ging allemaal iets te snel en iets makkelijk. Een einde mag best wat meer schuren van mij.

Het tweede punt is het gebruik van stukken Fries in de dialogen. Natuurlijk verdient de Friese taal een plek in een boek als dit. Het is echter moeilijk om het goed te laten lopen in de tekst. Stukken dialoog moeten dan worden vertaald in de lopende tekst, omdat het verhaal anders niet voor iedereen genoeg te volgen is, maar dat haalt je als lezer ook weer uit het verhaal. Ik weet niet wat hier een goede oplossing voor zou zijn, maar zoals het nu is werkt het niet helemaal lekker. Het is maar een klein deel van het boek, dus zeker geen reden om het over te slaan, maar daar was een elegantere oplossing op zijn plaats geweest.

Als verhaal zit Quarantaine lekker in elkaar. De verhaallijnen lopen mooi door elkaar en vormen samen een goed geheel. Het boek is spannend en prikkelt tegelijk door de actuele thema’s. De zombies zijn misschien wat cliché, maar ze worden op een goede manier ingezet, zonder de verwachtingen links te laten liggen. Dus ben je op zoek naar wat spanning en spreken de thema’s je aan, dan is Quarantaine een aanrader.

Become a Patron!

Steun schrijvers van verhalen en nieuwe ontwikkelingen van Vonk op Patreon. Het kan al vanaf $1.