Titaantjes

Titanium — Mara van Ness

25 september 2019

Titanium is alweer het derde deel van de Zwijgende Aarde reeks. Dit deel werd geschreven door Mara van Ness en heeft een heel andere toon dan de eerdere delen. Toch borduurt het voort op de eerdere verhalen en laat het zien dat science-fiction als genre een canvas is voor allerlei soorten verhalen.

Dit deel speelt zich af op Titan, de maan van Saturnus. Die is door mensen omgevormd tot een soort Las Vegas, waar mensen vooral heenkomen om decadente dingen te doen die eigenlijk niet door de beugel kunnen. Logischerwijs heeft het zwijgen van de aarde ook invloed op de gebeurtenissen op deze maan. We zien dat door de ogen van Emmelie die een beetje uit de toon valt op Titan. Ze is er namelijk voor wetenschappelijk onderzoek en in tegenstelling tot de rijke vakantiegangers heeft ze maar een kleine financiële buffer.

Zoals misschien wel blijkt uit de inleiding is de insteek van Titanium veel minder een actie/avonturenverhaal. Je zou het haast kunnen zien als een romantische komedie die zich afspeelt in de ruimte. In plaats van in een snelkookpan, zitten we in rustig vaarwater en dat geeft ons wat meer ruimte om Titan te leren kennen. Dat komt goed uit, want de maan roept uit zichzelf een stuk minder beelden op dan Mars of de asteroïdengordel. De omgeving is door mensenhanden omgevormd tot een plek waar in grote koepels geleefd wordt. Daar speelt ook het grootste deel van het verhaal zich af. In een paar uitjes buiten die koepels komt de actie alsnog om de hoek kijken, maar het blijft een wat rustiger boek dan de eerdere delen. Want juist het feit dat dit niet puur een avonturenverhaal is, maakt het zo interessant. Het laat zien dat een verhaal met een science-fiction achtergrond niet betekent dat je alleen maar een avontuurlijk plot op kan voeren.

Emmelie draagt het verhaal als ietwat naïeve hoofdpersoon, zoals dat in een rom-kom hoort. Toch is ze een interessant personage en is er veel aan haar te ontdekken. Ze heeft wat niet-doorsnee eigenschappen en dat geeft Titanium zeker een meerwaarde. Daarnaast zorgt de wrijving van Emmelie met haar omgeving voor een groot deel van de humor die het boek zijn eigen geluid geeft.

Toch gaat het verhaal af en toe iets te kort door de bocht. Juist omdat het plot lezers aan zou kunnen spreken die traditioneel niet veel met science-fiction hebben, zouden sommige concepten wat duidelijker uitgelegd kunnen worden. Zeker tegen het einde, waar de actie omhoog gaat, gaat het tempo ook omhoog. Voor mijn gevoel soms dus iets te veel,maar het zijn gelukkig kleine dingen. Het boek blijft verder prima overeind.

Het leukste vond ik dat Titanium mij wist te verrassen. Ik was over de eerdere delen uit de reeks al positief, maar dit deel spreekt me eigenlijk nog wel het meeste aan. Door de science-fiction setting en het overkoepelende avonturenverhaal van de serie op een heel andere manier aan te vliegen, is Titanium voor mij het beste van twee werelden: een gaaf ruimteverhaal en een leuke komedie.


Foto oppervlakte van Titan: NASA.

Become a Patron!

Steun schrijvers van verhalen en nieuwe ontwikkelingen van Vonk op Patreon. Het kan al vanaf $1.