Machtsvertoon

Macht — Kim ten Tusscher

30 november 2019

Macht is het tweede deel van de Vertellingen van de ondergang van Kim ten Tusscher. Het bouwt het verhaal van Lilith verder uit en werkt toe naar de rest van de serie. Als je meer wilt lezen over hoe ik het begin van de serie heb gelezen, lees dan mijn recensie van Bloed. In deze recensie richt ik me vooral op wat dit deel anders maakt.

Dit boek vertelt vooral over de ontwikkelingen die de verschillende personages doormaken op weg naar het volgende deel. Als pionnen op het speelbord worden ze op hun plaats gezet. Sommigen komen letterlijk op een andere plek terecht, maar voor iedereen geldt dat ze worden klaargestoomd voor de rest van het verhaal.

Terugslaan

Dat klinkt misschien als het klassieke probleem met een middelste deel: geen echt begin, geen echt einde, en vooral gebeurtenissen die het grotere verhaal op weg moeten helpen. In Macht wordt het gelukkig goed aangepakt, door vol op de ontwikkeling van de personages in te zetten. De individuele ontknopingen die ze afzonderlijk hebben, zorgen ervoor dat je de grote klapper op het einde niet mist.

De oorlog die het grote plot vormde in Bloed verdwijnt meer naar de achtergrond. We zoomen in op de personages die die oorlog en de nasleep beleven. Nou zijn zij sowieso al een van de sterkste aspecten van de serie, dus het is alleen maar mooi dat de nadruk daarop ligt. De personages moeten allemaal een volgende stap zetten, en daarvoor moeten ze lekker door de mangel gehaald worden. Iets waar Kim ten Tusscher wel voor te porren is.

Lilith is nog altijd in verzet tegen de mensen die haar voor hun karretje willen spannen. Dat klinkt misschien als iets dat al boeken lang zo gaat en wat in herhaling begint te vallen, maar zo leest het niet. Zeker in dit deel, waar ze veel ruimte krijgt om zichzelf te zijn, zien we dat ze zich ontwikkelt. Ze blijft natuurlijk een personage in een serie en zodra ze haar demonen helemaal overwonnen heeft, houdt het verhaal op, maar in Macht is ze wellicht bezig aan een opmars waarmee ze veel van haar oude problemen gaat overstijgen. Ik heb goede hoop dat daarop wordt doorgebouwd en dat ze niet weer teruggaat naar het punt waar ze eerder was.

Bad guys win

Een eervolle vermelding is er dit keer voor Tokala als karakter dat uitblinkt. Hij zit nog het dichtst op de echte strijd en dat gaat hem goed af. Maar dat betekent niet dat het van een leien dakje gaat. Zelfs als je succesvol bent, voel je je nog niet altijd goed. Ook hij is in dit boek vooral bezig met van A naar B komen, maar ik vond het een interessante verhaallijn. Misschien wel omdat hij een rol krijgt die eerder meer bij Lilith lag. Zo wordt een positie vanuit twee personages toch heel anders vormgegeven.

Tot slot Nayaku, die zich door niets en niemand laat tegenhouden. Hij is in zijn narigheid misschien wel de gids die ons het meeste laat zien van de wereld. Hij is het meest gefocust op het ontdekken van wat er nou allemaal aan de hand is, wat geen voor de hand liggende rol is voor iemand die verder geen lieverdje is. Zo moedig je hem toch een beetje aan, ook al gun je hem weinig.

Qua stijl en wereldbouw borduurt Macht vooral voort op Bloed. Het zit allemaal goed in elkaar, maar het proza trekt nergens echt de aandacht. Het is vooral een canvas voor de personages om goed uit de verf te komen.

Conclusie

Het is lastig om een duidelijke recensie te schrijven van een boek dat het vooral moet hebben van personages die eerder opgebouwd zijn. Dat zie je al doordat ik ook in mijn stuk me vooral op de personages richt. Hopelijk voel je zo wel dat zij er voor zorgen dat dit boek niet alleen maar voelt als een brug tussen andere boeken. In essentie is Macht dat wel, maar het wordt goed verstopt achter een heleboel mooie karakterontwikkeling. Als je deze serie nog niet leest, en je houdt van klassieke epische fantasy, dan zou ik dat zeker gaan doen.

Become a Patron!

Steun schrijvers van verhalen en nieuwe ontwikkelingen van Vonk op Patreon. Het kan al vanaf $1.