Ten strijde

Drakenkoningin — An Janssens

15-02-2020

Drakenkoningin is de eerste roman van An Janssens. Zij won met dit boek in 2013 een grote manuscriptwedstrijd. Het is het verhaal van Thala die in het midden van allerlei intriges meedoet aan een wedstrijd (een wedstrijd in een wedstrijd dus) die bepaalt wie het koninkrijk gaat regeren.

Het is alweer een poosje terug dat ik Heksenhoeve las van dezelfde auteur en dat boek sprak me erg aan. Dit boek is eerder geschreven en dat kon ik duidelijk merken. Het is goed om te zien dat een schrijver zich ontwikkelt, maar als je dan achterstevoren door een oeuvre heen gaat, voelt dat niet helemaal eerlijk. Niet dat het slecht geschreven is, maar mijn verwachtingen waren wat anders. Vooral qua structuur zit Heksenhoeve voor mijn gevoel beter in elkaar.

Dat gezegd hebbende vond ik Drakenkoningin een spannend verhaal met een interessante wereldbouw. Je wordt wat dat laatste betreft meteen in het diepe gegooid. Het is een vreemde wereld, maar daar wordt nooit lang bij stil gestaan. In plaats daarvan voert het plot de boventoon en zit je in een soort achtbaan die – in de vorm van de grote wedstrijd – door die wereld raast. Gaandeweg ontdek je meer, maar het is aan de lezer om de stukjes op zijn plaats te leggen.

Doordat er veel vaart in het boek zit, is het moeilijk om een beeld te krijgen van waar het verhaal heengaat. Verwachtingen van een lezer zijn ook een belangrijke manier om spanning aan te brengen en Drakenkoningin leunt daar amper op. Je weet niet hoe de wedstrijd in elkaar zit voordat hij begint: hoeveel proeven zijn er en wat kunnen we daarvan verwachten? Je krijgt er pas een idee van als ze daadwerkelijk plaatsvinden. Zo is er weinig ruimte om je op dingen te verheugen, of je te verbazen als dingen anders gaan dan je dacht.

Het verhaalelement van een wedstrijd klinkt als een soort Hunger Games in een fantasy-setting. Ook het ontdekken van liefde speelt een belangrijke rol in het boek. Drakenkoningin heeft dus een hoog YA gehalte. De personages en het perspectief (verschillende personages in de derde persoon) sluiten daar minder goed bij aan. Op dat vlak voert het boek strijd met zichzelf. Dat maakt het lastig om Drakenkoningin in een hokje te plaatsen. Misschien was het beter geweest om vol voor een van de twee te kiezen: ofwel een YA stem aanhouden, ofwel het plot iets gelaagder maken.

Drakenkoningin is spannend, heeft een fantasierijke setting en kiest ervoor om een plot vol actie de boventoon te laten voeren. Het voelt op sommige punten als YA, op andere punten weer niet, wat het lastig te classificeren maakt. Heb je zin in een episch avontuur met draken, magie en een spannende wedstrijd, zonder dat je je al te druk wilt maken over hoe die precies in elkaar zit: dan is Drakenkoningin waarschijnlijk wel je ding.

Steun schrijvers van verhalen en nieuwe ontwikkelingen van Vonk op Patreon. Het kan al vanaf $1.